Muzikale ontmoeting met 'En Fanfare' en tragische verhaal over orkestleider met leukemie

VEENENDAAL - In verband met Koningsdag vertoont Filmhuis Veenendaal dit weekend slechts één film. Op zondag 27 april om 14.30 uur draait En Fanfare, een tragikomische Franse film over Thibaut, een orkestleider met leukemie. Op zoek naar een donor ontdekt Thibaut dat hij een broer heeft. De gevolgen zijn vérstrekkend. Informatie over voorverkoop, toekomstige films en het lidmaatschap is te vinden op www.filmhuisveenendaal.nl. Entree: Normaal €9,50 / Leden €8,00,  

De feelgoodfilm En Fanfare is een groot bioscoopsucces in Frankrijk en België. Thibaut (Benjamin Lavernhe) is een succesvol dirigent en Jimmy (Pierre Lottin) speelt bij de plaatselijke fanfare. Ze zijn broers, maar weten niet van elkaars bestaan. Tot Thibaut een beenmergdonor zoekt en zijn broer vindt. Door adoptie zijn hun levens totaal verschillend verlopen, maar hun liefde voor muziek brengt ze nader tot elkaar. Wanneer Thibaut het muzikale talent van Jimmy ontdekt, blijken de broers meer met elkaar gemeen te hebben dan gedacht.

Het idee voor deze film kreeg de regisseur, Emmanuel Courcol jaren geleden. Hij wilde toen een film maken over een muziekkorps waarvan de ledengeen noten konden lezen, zelfs de dirigent niet. Hij ging naar de repetities van dat korps en werd getroffen door de connectie die ontstond tussen mensen van alle leeftijden en sociale lagen door het samen muziek maken. Courcol zegt dat dat het uitgangspunt was voor En Fanfare.

De muziek is dan ook de verbindende factor. Jimmy ontdekt klassieke muziek door zijn recent gevonden broer, de dirigent. Samen blijken ze de liefde voor jazz te delen. Beide hoofdrolspelers zijn muzikaal. Lavernhe heeft een muzikaal gehoor. Hij is een zeer getalenteerde drummer en gitarist. Hij heeft een piano thuis, en het enige wat hij hoefde te doen was de stukken instuderen om de perfecte illusie te creëren van klassiek musicus. Lottin heeft zichzelf piano leren spelen. Hij componeert en speelt piano op een zeer hoog niveau. Hun beider gevoel voor muziek is vooral zichtbaar tijdens de jamsessie-scène in het restaurant.

De film is ook een sociale komedie over gevoelige onderwerpen, maar de regisseur slaagt er in om pathos te vermijden. Thibaut is ernstig ziek, maar Courcol wilde geen film maken over ziekte. De ziekte is een aanleiding die de kijker al snel vergeet. Zo ontstaat er ruimte om de relatie tussen de twee broers uit te diepen. De film laat mensen zien die zich liefdevol gedragen ondanks de wreedheid van het leven. Dat is wat het verhaal zo mooi maakt.

En fanfare ging op het Filmfestival van Cannes in wereldpremière en groeide uit tot publieksfavoriet. Van het Filmfestival van San Sebastián tot Film by the Sea in Vlissingen. De film won bovendien publieksprijzen op festivals wereldwijd.

Copyright foto: Cinéart Nederland